وقتی یک کیلوگرم صرفه جویی شده از ساختار بدنه می تواند افزایش برد قابل لمسی را در یک وسیله نقلیه الکتریکی ایجاد کند، سطح مقطع پروفیل روی صفحه نمایش یک مهندس هرگز دلخواه نیست. انتخاب پروفیل های آلومینیومی سبک وزن خودرو با سه گیت سخت شروع می شود: استحکام ضد آلیاژ، قابلیت ابعادی اکسترودر و فرآیندهای پایین دستی تامین کننده. اشتباه کنید و هزینه آن در تست های خستگی ناموفق، توقف خط مونتاژ یا ادعاهای گارانتی اندازه گیری می شود. بقیه این مقاله از طریق آن دروازهها کار میکند و از علم مواد به تدارکات عملی میرود.
هر پروفیل آلومینیومی خودرو با نام آلیاژ شروع می شود. این انتخاب نشان دهنده قابلیت اکسترودپذیری، استحکام، مقاومت در برابر خوردگی و جوش پذیری است - و آلیاژهای سری 6xxx دقیقاً به این دلیل غالب هستند که این ویژگی ها را برای وسایل نقلیه تولید انبوه متعادل می کنند.
آلیاژهای Al-Mg-Si قابل عملیات حرارتی استحکام متوسط تا بالا و کارایی گرم عالی را ارائه می دهند. آلیاژ 6082-T6 درجه ترجیحی برای جعبه های ضد برخورد، تقویت کننده های سپر و ریل های جانبی سینی باتری باقی می ماند. زیرا استحکام کششی بالاتر از 300 مگاپاسکال را بدون کاهش شکل پذیری فراهم می کند. 6005A-T6 اغلب برای تیرهای آستانه چند توخالی مشخص میشود که ضخامت دیوارهها میتواند به 1.8 میلیمتر کاهش یابد و در عین حال قابلیت تصادف حفظ شود. 6061-T6 در محفظه های موتور و براکت های عمومی که در آن ماشینکاری پس از اکستروژن مورد نیاز است ظاهر می شود.
جدول زیر آلیاژهای اغلب مشخص شده را برای زیر مجموعه های معمولی خودرو ترسیم می کند.
| آلیاژ | محدوده مقاومت کششی (MPa) | قطعه معمولی خودرو |
|---|---|---|
| 6005A-T6 | 260–310 | قاب سینی باتری، تیرهای آستانه |
| 6061-T6 | 290-330 | محفظه موتور، براکت های ساختاری |
| 6082-T6 | 310–340 | جعبه های ضد برخورد، ضربه گیرها |
| 7075-T6 | 510–570 | حامل های تعلیق با بار بالا |
هنگامی که مسیرهای بار به استحکام کششی فراتر از 500 مگاپاسکال نیاز دارند، 7075‑T6 وارد مکالمه میشود - معمولاً برای پیوندهای تعلیق یا حاملهای با بار زیاد. با این حال، ازدیاد طول کمتر و حساسیت خاموش کردن بیشتر، اکسترود کردن پروفیل های توخالی را بسیار دشوارتر می کند. خریداران باید قبل از عرضه قالب های سری 7xxx برای تولید، داده های آزمایش کشش طولی را از اولین آزمایش ابزارآلات درخواست کنند.
پروفیل های خودرو به ندرت شبیه زوایای ساده هستند. اکثر آنها بخش های چند حفره ای با شبکه های داخلی هستند که برای جذب انرژی یا کانال سیالات طراحی شده اند. به عنوان مثال، یک ریل سینی باتری می تواند شامل چهار تا هشت محفظه بسته باشد. قابلیت ابعادی باید در سه حوزه مورد بررسی قرار گیرد.
سازگاری ضخامت دیوار: تغییرات بالای 0.1 میلیمتر در تارهای بحرانی پاسخ له شدن را در برخورد با قطب کناری تغییر میدهد. صاف بودن نمایه: کمبر بیش از 1 میلی متر در متر جوشکاری و مونتاژ رباتیک را پیچیده می کند. وضعیت سطح: خطوط قالب با عمق بیشتر از 10 میکرومتر می توانند به عنوان نقاط شروع ترک تحت بارگذاری چرخه ای عمل کنند. پرس هایی با ظرفیت حداقل 2500 تن و خطوط اکستروژن غیرمستقیم به طور معمول از تجهیزات قدیمی در این معیارها بهتر عمل می کنند. قبل از اعطای قرارداد بلندمدت، یک مطالعه قابلیت شامل مقادیر Cpk برای ضخامت و قطر دیوار درخواست کنید.
مهاجرت به سمت پلت فرم های اختصاصی EV، اکستروژن های آلومینیومی را به عناصر ساختاری کاملاً تحت فشار تبدیل کرده است. الزامات برنامه فعلی در خانواده های واضح قرار می گیرد.
یک اکسترودر متخصص که این وسعت را پوشش میدهد - از عناصر سقوط گرفته تا پروفیلهای حامل مایع - نیاز به واجد شرایط بودن چندین تامینکننده جداگانه را از بین میبرد. برای مثال ملموس، سبد محصولات در Huilv-Alu پروفیل های آلومینیومی سینی باتری، اکستروژن جعبه های ضد برخورد، محفظه موتور و تیرهای آستانه را پوشش می دهد که همگی در یک پلت فرم تولید مشترک تولید می شوند.
اجزای زیر بدنه و بخشهای ساختاری باز با نمک جاده، گرد و غبار ترمز و ضربه سنگ روبرو هستند. پایان آسیاب لخت به ندرت کافی است. مسیر تصفیه باید در کنار هندسه آلیاژ و پروفیل انتخاب شود.
برای سینی های باتری و محفظه موتور، آنودایز بدون کرومات با ضخامت لایه بین 10 تا 15 میکرومتر، حفاظت از خوردگی پایه را فراهم می کند. قطعاتی که در نواحی قابل رویت قرار دارند - مانند روکشهای رکاب یا تیرهای متقاطع ماشین - اغلب پس از عملیات تبدیلی یک پوشش پودری پلی استر دریافت میکنند. بررسی کنید که تامینکننده میتواند کل زنجیره تصفیه سطح را در داخل خود انجام دهد، از جمله قفسهبندی، اچینگ، آنودایز کردن و آببندی، زیرا حمل و نقل طولهای اکسترود شده به یک پوششدهنده شخص ثالث، زمان و پایداری ابعادی را به خطر میاندازد.
هزینه ابزار اکستروژن یک بار شارژ است که بسته به قطر و پیچیدگی معمولاً بین 2000 تا 8000 دلار در هر قالب متغیر است. اما آیتم خط ابزار، اهرم های هزینه واقعی را پنهان می کند.
حداقل مقدار سفارش: برنامه های خودرو اغلب 20000-50000 متر خطی در سال اجرا می کنند. سقوط بسیار کمتر از این آستانه، هزینه واحد را به دلیل سربار تغییر قالب بالا می برد. نرخ ضایعات: کارخانهای با خاموش کردن داخل خط و کنترل خودکار بیلت میتواند ضایعات فرآیند را زیر 12% نگه دارد، در حالی که پرسهای قدیمیتر ممکن است به 20% برسند. روش خاموش کردن: کوئنچ اسپری در مقابل حمام آب هم بر استرس پسماند و هم بر اعوجاج قطعه کار تأثیر می گذارد. اصرار بر یک منحنی خاموشی که با مشخصات آلیاژ مطابقت دارد. بستهبندی و تدارکات: پروفیلهای چند توخالی شکننده برای جلوگیری از آسیبهای حملونقل نیاز به ثابتهای اختصاصی دارند. این موارد را در یک مقایسه کل هزینه مالکیت، نه فقط قیمت هر متر، بسازید.
قیمت به ندرت معیار تعیین کننده برای یک اکستروژن حیاتی ایمنی است. یک فرآیند صلاحیت سیستماتیک پنج عامل را می سنجد:
وقتی این پنج کادر علامت زده میشوند، بحث از هزینه هر کیلوگرم به قابلیت اطمینان چرخه عمر میرود. برای هر تیم تدارکاتی که طراحی جدید را ارزیابی میکند، شروع گفتگو با یک اکسترودر واجد شرایط - اکسترودری که به طور منظم پروفایلهای تایید شده برای محفظههای باتری، جعبههای تصادف و محفظههای موتور را ارائه میدهد - جدول زمانی توسعه را هفتهها کاهش میدهد. دسترسی به شالوده فنی یک کارخانه مانند Huilv-Alu به خریداران مهندسی یک نقطه مرجع واقعی برای آنچه در مقیاس تولید قابل دستیابی است می دهد.